De Westfriese munt behoorde toe aan drie steden: Hoorn, Enkhuizen en Medemblik. De stadsbesturen van deze steden benoemden elk een gedeputeerde. Deze gedeputeerden benoemden de muntmeester, de waardijn en het andere personeel, en besloten welke munten geslagen mochten worden. Er was bij de oprichting van de Munt ook afgesproken dat de Munt op bepaalde tijden zou verhuizen, zodat het in iedere stad voor een bepaalde tijd gevestigd zou zijn. Medemblik – als kleinste stad – werd echter de eerste 70 jaar niet bezocht.
De gedeputeerden kwamen bijeen in een van de drie munthuizen. De steden waren alleen via de zeedijk te bereiken. Pas in 1671 werd er tussen Hoorn en Enkhuizen een straatweg aangelegd, waar een regelmatige koetsendienst werd onderhouden. In 1724 werd er ook een afsplitsing naar Medemblik aangelegd. Langs deze weg stond ongeveer in het midden tussen de drie steden het Medemblikker tolhuis in Hoogkarspel, gebouwd in 1729. Ook daar vergaderden de gedeputeerden regelmatig.
